Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Εκλογές Επιμελητηρίου Αχαΐας 2017 : Γιατί δεν λέει ο καθένας μας για ποιον δουλεύει;

Αποτέλεσμα εικόνας για Εκλογές Επιμελητηρίου Αχαΐας 2017

Έχουν πολυδιαφημιστεί αυτές οι εκλογές του Επιμελητηρίου Αχαΐας . Το κλίμα εδώ και αρκετό καιρό θυμίζει ... ποδοσφαιρικό ντέρμπι αιωνίων, κάτι που βέβαια δεν μας προκαλεί εντύπωση . Υπάρχουν ακόμα και κραυγές για «μητέρα όλων των μαχών» και ψίθυροι για σκάνδαλα, διασταύρωση αντιτιθεμένων συμφερόντων , αλλά και για την αρχή ενός νέου πολέμου.

Παρεμβάσεις σε τηλεοπτικά παράθυρα, δεκάδες «χορηγούμενα» άρθρα σε εφημερίδες, sites και blogs, που βεβαίως ελέγχονται από συγκεκριμένα πρόσωπα και από τις δύο πλευρές, Μαρλαφέκα - Κρίκη ...ή καλύτερα όπως λένε οι "παροικούντες την Ιερουσαλήμ" Μαρλαφέκα-Κουνάβη με Νίκο Νικολόπουλο γενικό συντονιστή, δυναμιτίζουν ακόμη περισσότερο τις ήδη τεταμένες σχέσεις .

Ένας από τους λόγους που επικρατεί μεγάλη σύγχυση στον δημόσιο λόγο είναι ότι οι περισσότεροι δεν λένε για ποιον δουλεύουν . Όλοι προσποιούνται τους έγκυρους, τους έγκριτους και τους ελεύθερους. Οι περισσότεροι δεν είναι τίποτε από τα τρία.

Θα ήταν πολύ απλά τα πράγματα, αν ο κάθε δημοσιογράφος που εκφράζεται δημοσίως, μας ενημέρωνε για ποιον δουλεύει.

«Είμαι ο τάδε και εργάζομαι για τον Πλάτωνα Μαρλαφέκα»
«Είμαι ο τάδε και εργάζομαι για τον Παναγιώτη Κρίκη»
«Είμαι ο τάδε και γράφω τους λόγους του Αντώνη Κουνάβη»
«Είμαι ο τάδε και γράφω τους λόγους του Νίκου Νικολόπουλου»
«Είμαι ο τάδε και δουλεύω σε εφημερίδα που πρόσκειται φιλικά προς τον κύκλο των συμφερόντων ενός συγκεκριμένου επιχειρηματία»
«Είμαι ο τάδε, δουλεύω σε ραδιόφωνο αλλά τα λεφτά τα παίρνω από ιδιοκτήτη μεγάλης μεταφορικής εταιρείας, ο οποίος είναι γνωστός Νεοδημοκράτης»
«Είμαι ο τάδε, δουλεύω σε ειδησεογραφικό και ενημερωτικό portal, αλλά δουλεύω και για καταστήμα υγειονομικού ενδιαφέροντος , ενώ έχω και τα τυχερά μου από άλλες πηγές χρηματοδότησης»
«Είμαι ο τάδε και είμαι στο payroll βουλευτών,κομμάτων και πολιτικών τζακιών»

Αφού διευκρινίσω πως δεν δουλεύω για κανέναν -είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό και ελπίζω να συνεχιστεί μέχρι να τα τινάξω-, θεωρώ πως είναι τίμιο να ενημερώνουν οι άνθρωποι το για ποιους δουλεύουν.Θα έπρεπε να το γράφουν σε κάθε κείμενό τους, να το λένε σε κάθε ομιλία τους και να το αναγράφουν στις σελίδες τους στα social media. 

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο πιο διάσημος Έλληνας blogger Πιτσιρίκος, από τον οποίο εμπνεύστηκα τις συγκεκριμένες αράδες . Στην ανάρτηση με τίτλο «Γιατί δεν λέει ο καθένας μας για ποιον δουλεύει;» ο γνωστός διαδικτυακός σχολιαστής εξηγεί πως «Αυτό θα βοηθούσε αυτούς που τους διαβάζουν ή τους ακούν, να καταλαβαίνουν πόσο «ελεύθερες» είναι οι απόψεις τους».

Δώστε βάση στον συλλογισμό του : 

Δεν υπάρχει χειρότερη φάρα από τους δημοσιογράφους. Οι πιο πουτάvες από τις πουτάvες, όπως έγραψε ο Paco Ignacio Taibo II.

Έχω γελάσει πολύ τα τελευταία χρόνια, μαθαίνοντας ποιος δουλεύει για ποιον ή για ποιους.

Η Ελλάδα είναι μια πολύ μικρή χώρα, και οι πάντες ξέρουν τους πάντες.

Πιστέψτε με, αν ξέρεις από ποιους πληρώνεται ο καθένας, είναι πολύ διασκεδαστικό να τον διαβάζεις ή να τον ακούς.

Μαθαίνεις να διαβάζεις και πίσω από τις λέξεις.

Πριν από μερικές ημέρες, συζητούσα με έναν «ταλαντούχο» κύριο του δημοσίου λόγου, ο οποίος επέμενε πως είναι ελεύθερος να εκφράζεται.

Βέβαια, παραδέχτηκε πως δεν μπορεί να καταφερθεί εναντίον του αφεντικού του -ο οποίος θα έπρεπε να είναι εδώ και χρόνια στη φυλακή- αλλά μπορεί να το κάνει με όλους τους άλλους.

Τότε, τον ρώτησα γιατί δεν το κάνει, αφού μπορεί.

Επειδή δεν μου απαντούσε, άρχισα να του λέω ονόματα πολιτικών και ολιγαρχών, για τους οποίους δεν μπορεί να γράψει ή να πει τίποτα αρνητικό, γιατί είναι φίλοι του αφεντικού του.

Συμφώνησε αλλά επέμενε πως είναι ελεύθερος να λέει και να γράφει ό,τι θέλει.

Είναι εντυπωσιακό το πόσες δικαιολογίες βρίσκουν οι άνθρωποι, για να μην παραδεχτούν πως είναι δούλοι.

Αλλά αυτό δεν αλλάζει το ότι είναι δούλοι.

Και μισούν όποιον προσπαθεί να είναι ελεύθερος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θέμης Αδαμαντίδης: Ο τελευταίος των μεγάλων αντί-σταρ του πενταγράμμου

Η καθαρή ματιά και οι μετρημένες λέξεις είναι η πραγματική κληρονομιά που αφήνει πίσω του ο τελευταίος τεράστιος αντί-σταρ του ελληνικού ...